Egosi aurretik axola handikoa da pasta mota ongi aukeratzea. Egosteko ez dute denbora bera behar pasta freskoak eta lehorrak, irin arruntaz egindakoak eta irin integralez egindakoak, edo espageti fin batek eta makarroi lodi batek.
Garrantzitsua da, oso, fabrikatzaileak paketean jarritako jarraibideei kasu egitea, baina kontuan hartu kasu gehien-gehienetan behar baino denbora gehiago jartzen dutela. Pasta sobera egosia ez da oso goxoa. Komeni da “Al dente” puntu ospetsu hori harrapatzen saiatzea. Jakina, baina “al dente” hori ez da pasta gogor uztea ere. Pasta gogorra edo egosi gabea ere ez da ona.

Ur asko jarri kazola batean, ongi gazitua (10 g gatz ur litro bakoitzeko), eta kazola estali. Irakiten hasten den momentuan, pasta sartu eta irakin dezala su motelean, pasta ez dadin itsatsi hondoan eta puskatu ez dadin. 2 minutu segur aski izango dira, pasta egin berria bada, edo gehienez ere 8-10 minutu, pasta lehor gogorrenen kasuan. Baina erne, pasta integral batzuk askoz ere minutu gehiago behar izaten dituzte. Dena dela, esperientziak esango digu zer egin. Eta jakina, bakoitzaren gustuak ere kontuan hartu behar.

Egositakoan, pasta xukatu, iragazkiaz baliatuz, eta berehala erabiliko dugu, berriz ere kazolara sartuz, edo saltsarekin estaliz. Axola handikoa da pasta ez hoztea, gero berriz berotu beharrik ez izateko. Dena dela, berehalaxe erabili behar ez badugu, iragazkira irauli eta ur hotzarekin freskatu. Gero kazolara sartu eta oliba olio pixka bat bota, itsatsirik ez gelditzeko. Estalita utziko dugu. Berotu behar dugunean, lagungarria edo saltsa gehitu baino lehentxeago, mikrouhinen labean sartu.

Etiketak: Pasta

Istorio hau 2007 Azaroa 12 egunean 21:00-etan argitaratua eta ARROZAK ETA PASTAK, TEKNIKA KONTUA ataletan sailkatua izan zen. Istorio honi gehituriko iruzkinen jarraipena RSS 2.0 jarioaren bitartez egin. Nahi baduzu, iruzkin bat idatzi dezakezu edo zure webgunetik trackback egin istorio honi.